Aksamitny królik (2023)

Siedmioletni William dostaje na Boże Narodzenie pluszowego królika, który początkowo jest tylko jedną z wielu zabawek w dziecięcym pokoju. Chłopiec szybko jednak wybiera właśnie jego na najbliższego towarzysza. Wspólne zabawy otwierają przed nim wyobrażony świat, w którym przedmioty mają własne głosy, pragnienia i historie, a granica między codziennością a magią staje się znacznie mniej wyraźna. Dla królika więź z Williamem ma szczególne znaczenie, ponieważ dowiaduje się od starszych zabawek, że prawdziwa miłość dziecka może sprawić, iż zabawka stanie się naprawdę żywa w sposób, którego nie da się osiągnąć samym ruchem czy mową. William tymczasem oswaja się z nowym otoczeniem i zmianami w swoim życiu, znajdując w pluszowym przyjacielu poczucie bezpieczeństwa. Ich relacja rozwija się podczas zwykłych dni, spacerów i zabaw, bez potrzeby wielkich przygód. Kiedy jednak chłopiec poważnie choruje, rodzice muszą podporządkować dom jego zdrowiu, a rzeczy znajdujące się w pokoju zaczynają być traktowane jako potencjalne źródło zakażenia. To stawia ukochaną zabawkę w sytuacji, której William nie potrafi kontrolować. Królik musi wtedy zmierzyć się z pytaniem, czy bycie naprawdę kochanym wystarcza, by przetrwać rozłąkę i zmianę, a dziecięca wyobraźnia zyskuje znaczenie większe niż zwykła zabawa.