Ostatni wschód słońca (2026)

Oriah „Ry” Pera od lat funkcjonuje pod czujnym okiem matki, której troska o przewlekle chorą córkę z czasem zaczęła przypominać kontrolę nad każdym elementem jej życia. Przeprowadzka na Majorkę daje dziewczynie okazję do zmiany otoczenia, ale nie usuwa problemów związanych ze zdrowiem ani rodzinnych napięć. Ry chce wreszcie podejmować decyzje bez ciągłego pytania o pozwolenie i sprawdzić, jak wygląda codzienność, gdy nie jest definiowana wyłącznie przez diagnozę. Na wyspie poznaje Juliána. Lokalny chłopak wprowadza ją w rytm lata, spontaniczne wypady i miejsca, których nie zobaczyłaby, trzymając się planu przygotowanego przez matkę. Znajomość szybko staje się dla Ry czymś więcej niż wakacyjną odskocznią. Po raz pierwszy od dawna może myśleć o własnych pragnieniach, nie skupiając się stale na tym, czego powinna unikać. Każda chwila swobody przypomina jednak, że jej stan zdrowia nie zniknął wraz ze zmianą adresu. Rodzinne obawy ścierają się z potrzebą samodzielności, a relacja z Juliánem zmusza dziewczynę do zastanowienia się, jakiego życia naprawdę chce. Lato na Majorce staje się okresem decyzji dotyczących przyszłości, bliskości i granic opieki. Ry musi znaleźć sposób, by nie odrzucać ludzi, którzy chcą ją chronić, a jednocześnie nie pozwolić, by strach innych wyznaczył za nią każdy kolejny krok.