Odyseja (2026)

Dziesięć lat wojny trojańskiej wystarczyło, by Odyseusz zobaczył więcej śmierci, niż chciałby pamiętać. Po upadku Troi król Itaki pragnie jedynie wrócić do domu, gdzie czekają na niego Penelopa i syn Telemach. Morze nie zamierza jednak oddać mu drogi bez walki. Wyprawa przez Morze Śródziemne szybko zamienia się w serię prób, podczas których doświadczenie wojownika okazuje się równie potrzebne jak spryt, cierpliwość i umiejętność powstrzymywania własnej pychy. Odyseusz wraz z towarzyszami trafia w miejsca rządzące się innymi prawami niż świat znany z pól bitewnych. Na jego drodze stają mityczne istoty, śmiertelne pokusy i przeciwnicy, których nie da się pokonać zwykłym mieczem. Spotkanie z cyklopem Polifem uświadamia, że nawet zwycięstwo może sprowadzić kolejne nieszczęście, a pieśń syren oraz obecność potężnych bogów przypominają, jak niewiele zależy od człowieka na otwartym morzu. Tymczasem na Itace przedłużająca się nieobecność władcy ma własne konsekwencje. Penelopa odpiera naciski zalotników, a Telemach dorasta w cieniu ojca, którego pamięta bardziej z opowieści niż ze wspólnego życia. Powrót oznacza więc walkę z odległością i czasem. Każdy dzień zwłoki przynosi kolejne niebezpieczeństwo i zwiększa ryzyko, że dom, do którego zmierza, przestanie być miejscem, które pamięta. Itaka pozostaje przy tym jedynym stałym punktem w świecie, który z każdą wyspą zmienia własne reguły.