Wściekłość gwiazd (2026)

Jemma pracuje dla międzynarodowej formacji ISOP, której zadaniem jest reagowanie na zagrożenia wykraczające poza granice pojedynczych państw. Zawodowa dyscyplina nie pomaga jednak wtedy, gdy zaczynają nawiedzać ją wizje przypominające ostrzeżenia przed końcem świata. Początkowo trudno oddzielić sen, przeczucie i rzeczywiste zdarzenie, lecz w różnych miejscach pojawiają się fakty pasujące do obrazów widzianych przez kobietę. Znikają dzieci, na polach znajdowane są martwe zwierzęta, a obok nich stoją strachy na wróble pojawiające się w okolicznościach, których nikt nie potrafi racjonalnie wyjaśnić. Jemma zaczyna szukać związku między tymi przypadkami, choć jej przełożeni i współpracownicy nie mają podstaw, by traktować wizje jak dowody. Kolejne tropy prowadzą w stronę sił o charakterze okultystycznym oraz wzoru sugerującego, że porwania nie są odizolowanymi przestępstwami. Każde nowe zdarzenie zbliża rzeczywistość do scen, które wcześniej widziała wyłącznie we śnie. Bohaterka musi więc działać w dwóch porządkach naraz: jako funkcjonariuszka opierająca się na procedurach i jako osoba próbująca zrozumieć przekazy, których nie potrafi zweryfikować zwykłymi metodami. Presja rośnie, gdy wizje zaczynają dotyczyć coraz większej skali zagrożenia. Jemma próbuje odnaleźć zaginione dzieci i przerwać ciąg rytualnych zdarzeń, zanim ukryty za nimi mechanizm uruchomi katastrofę obejmującą znacznie więcej niż miejsca pierwszych porwań.