Więzień labiryntu (2014)

Metalowa winda wynosi Thomasa do Strefy, zamkniętej przestrzeni otoczonej potężnym murem. Chłopak pamięta jedynie własne imię, a kilkudziesięciu mieszkających tam nastolatków nie potrafi wyjaśnić, kto ich uwięził ani dlaczego co miesiąc przybywa kolejna osoba pozbawiona wspomnień. Społeczność wypracowała własne zasady. Alby pilnuje porządku, Newt pomaga utrzymać grupę razem, a Minho dowodzi zwiadowcami zapuszczającymi się do ogromnego labiryntu otwieranego każdego ranka. Przed zmrokiem trzeba wrócić, ponieważ nocą korytarze zmieniają układ, a między ścianami polują śmiercionośne stworzenia. Thomas od początku nie potrafi zaakceptować biernego czekania. Coraz częściej zbliża się do przejścia i zadaje pytania, które dla części mieszkańców są niebezpieczne. Gdy podczas jednej z wypraw Alby zostaje ranny, chłopak podejmuje decyzję łamiącą najważniejszą regułę Strefy i po raz pierwszy sprawdza, czy labirynt rzeczywiście jest pułapką bez wyjścia. Niedługo później w windzie pojawia się Teresa – pierwsza dziewczyna wysłana do grupy – z wiadomością sugerującą, że dotychczasowy porządek właśnie się kończy. Fragmenty wspomnień Thomasa wskazują przy tym na organizację DRESZCZ i eksperyment, którego prawdziwego celu nikt w Strefie jeszcze nie zna. Jego ciekawość szybko dzieli mieszkańców: jedni widzą szansę, inni zagrożenie dla kruchego porządku. Ryzyko rośnie.