Predator (1987)

Major Alan „Dutch” Schaefer dowodzi elitarnym oddziałem wysłanym do środkowoamerykańskiej dżungli na misję ratunkową. Zespół ma odnaleźć ludzi z zestrzelonego śmigłowca i odbić zakładników przetrzymywanych przez partyzantów. Do operacji dołącza Dillon, dawny znajomy Dutcha pracujący dla CIA, którego obecność od początku sugeruje, że cel wyprawy może być bardziej złożony, niż przedstawiono żołnierzom. Po dotarciu w głąb lasu komandosi znajdują ślady wcześniejszej grupy oraz makabrycznie potraktowane ciała. Wkrótce atakują obóz przeciwnika, ale nawet po wykonaniu zadania niebezpieczeństwo nie znika. Ktoś obserwuje oddział z ukrycia, korzysta z zaawansowanej technologii maskującej i zaczyna eliminować kolejnych ludzi. Billy, tropiciel zespołu, szybko wyczuwa, że nie ściga ich zwykły żołnierz. Przeciwnik traktuje uzbrojonych ludzi jak zwierzynę, wybiera cele i dostosowuje metody do ich reakcji. Dutch próbuje zrozumieć zasady tego polowania, jednocześnie prowadząc ocalałych w stronę punktu ewakuacji. Przewaga broni i wyszkolenia, na której oddział zwykle mógł polegać, traci znaczenie. W gęstej dżungli najważniejsze staje się rozpoznanie możliwości pozaziemskiego łowcy i znalezienie sposobu, by odebrać mu przewagę niewidzialności. Z każdą stratą dowódca coraz mniej polega na standardowej taktyce oddziału. Zaczyna obserwować otoczenie tak jak przeciwnik i szuka jego słabych punktów, zamiast odpowiadać wyłącznie większą siłą ognia.