Bękart (2023)

Ludvig Kahlen ma za sobą wojskową służbę, ale nie ma nazwiska ani majątku, które w osiemnastowiecznej Danii otwierałyby drzwi do wyższych sfer. Postanawia zdobyć pozycję inaczej. Zwraca się do króla o zgodę na zagospodarowanie jałowych jutlandzkich wrzosowisk i liczy, że udana kolonizacja przyniesie mu wymarzony tytuł szlachecki. Dwór traktuje pomysł jak skazaną na porażkę fanaberię, lecz były kapitan rusza na pustkowie i zaczyna pracę niemal od zera. Największą przeszkodą okazuje się nie ziemia, ale Frederik de Schinkel, miejscowy właściciel majątku przekonany, że cała okolica należy do niego. Konflikt zaostrza się, gdy u Kahlena schronienie znajdują Ann Barbara i jej mąż, zbiegli służący bezwzględnego szlachcica. Do gospodarstwa dołącza również dziewczynka Anmai Mus, przez część mieszkańców traktowana z lękiem i uprzedzeniem. Ludvig próbuje jednocześnie doprowadzić do pierwszych upraw, znaleźć osadników i ochronić ludzi, którzy znaleźli się pod jego dachem. De Schinkel ma jednak pieniądze, wpływy i własne metody wymuszania posłuszeństwa. Ambicja Kahlena, początkowo skupiona na awansie społecznym, coraz częściej zderza się z odpowiedzialnością za osoby, których nie planował włączać do swojego życia. Na wrzosowiskach, gdzie każdy sukces zależy od pogody, ziemi i pracy własnych rąk, spór dwóch mężczyzn szybko zamienia się w walkę o władzę nad całą okolicą.