Córka (2021)

Leda wybiera samotne wakacje na greckiej wyspie z prostym planem: czytać, pływać i odpocząć od codziennych obowiązków. Spokojny rytm pobytu zmienia przyjazd głośnej, licznej rodziny zajmującej znaczną część plaży. Uwagę kobiety przyciąga Nina, młoda matka stale zajęta kilkuletnią Eleną i wyraźnie zmęczona wymaganiami rodzicielstwa. Leda obserwuje ich relację z rosnącą intensywnością, ponieważ zachowanie Niny uruchamia wspomnienia z okresu, gdy sama wychowywała dwie córki i jednocześnie próbowała rozwijać karierę akademicką. Przeszłość wraca w krótkich, coraz bardziej konkretnych obrazach: zmęczeniu, złości, poczuciu uwięzienia oraz decyzjach, których nie da się łatwo wpisać w wyidealizowany obraz macierzyństwa. Kiedy Elena na pewien czas znika na plaży, Leda pomaga ją odnaleźć, zyskując zaufanie Niny. Niedługo później przepada ukochana lalka dziewczynki, a poszukiwania przedmiotu zaczynają wpływać na całą rodzinę. Dla Ledy drobny incydent nabiera znaczenia znacznie większego, niż powinien. Jej zainteresowanie Niną miesza się z własnymi wspomnieniami i prowadzi do coraz bardziej niepokojących zachowań. Urlop, który miał zapewnić ciszę, zmusza ją do ponownego przyjrzenia się temu, jaką matką była przed laty i jaką cenę zapłacili inni za wybory, które wówczas wydawały się konieczne. Spotkania z Niną coraz częściej przekraczają granicę zwykłej wakacyjnej znajomości, a Leda sama nie potrafi wyjaśnić, dlaczego tak mocno angażuje się w cudze problemy.