Fabelmanowie (2022)

Sammy Fabelman po raz pierwszy idzie do kina jako mały chłopiec i wychodzi z seansu z obrazem katastrofy kolejowej, którego nie potrafi wyrzucić z głowy. Próba odtworzenia sceny za pomocą zabawkowego pociągu i domowej kamery daje mu poczucie kontroli, a zarazem uruchamia fascynację filmowaniem. W kolejnych latach Sammy kręci coraz bardziej rozbudowane historie z udziałem sióstr oraz kolegów, eksperymentuje z montażem i efektami, a kamera staje się jego sposobem patrzenia na otoczenie. Rodzice reagują na tę pasję inaczej. Mitzi, pianistka kierująca się emocjami i intuicją, widzi w niej sztukę; Burt, inżynier i wynalazca, traktuje ją raczej jako wartościowe hobby, które kiedyś powinno ustąpić praktycznemu zawodowi. Przeprowadzki związane z pracą ojca zmieniają środowisko rodziny i wystawiają relacje domowników na coraz większe napięcia. Podczas montowania nagrania z rodzinnego wyjazdu Sammy zauważa na taśmie coś, czego nie dostrzegł w chwili filmowania. Odkrycie stawia go w trudnej sytuacji: kamera pozwoliła mu zobaczyć prawdę, której wolałby nie znać. Jednocześnie dorastający chłopak musi znaleźć swoje miejsce w nowej szkole, zmierzyć się z uprzedzeniami rówieśników i zdecydować, czy kino pozostanie prywatną ucieczką, czy stanie się drogą, którą naprawdę chce podążać.