Flow (2024)

Samotny czarny kot żyje w świecie, z którego ludzie najwyraźniej zniknęli, pozostawiając domy, drogi i ogromne kamienne budowle. Zwierzę radzi sobie bez towarzystwa i nie szuka kontaktu z innymi, dopóki poziom wody nie zaczyna gwałtownie rosnąć. Ucieczka przed powodzią prowadzi kota na niewielką żaglówkę, która staje się jedynym bezpiecznym miejscem w zalewanym krajobrazie. Na pokładzie nie jest jednak sam. Do prowizorycznej załogi dołączają spokojna kapibara, energiczny labrador, lemur przywiązany do zbieranych przedmiotów oraz sekretarz, ptak początkowo trzymający dystans wobec reszty. Nikt nie potrafi sterować łodzią w sposób, który gwarantowałby bezpieczny rejs, a kolejne przeszkody wymagają improwizacji. Zwierzęta nie mówią ludzkim głosem, dlatego porozumiewają się zachowaniem, odruchami i stopniowo zdobywanym zaufaniem. Kot, przyzwyczajony do samodzielności, musi zaakceptować, że przetrwanie zależy teraz od innych. Łódź przepływa przez zatopione lasy, ruiny i obszary, w których natura przejmuje przestrzeń pozostawioną przez człowieka. Wspólna podróż staje się dla każdego z pasażerów sprawdzianem instynktów, a dla najbardziej nieufnego z nich także lekcją tego, że niezależność nie zawsze oznacza konieczność pozostawania samemu. Woda nieustannie zmienia kierunek ich drogi, więc zamiast jednego celu pozostaje reagowanie na kolejne niebezpieczeństwa i uczenie się zachowań pozostałych pasażerów.