Głębia strachu (2020)

Norah Price pracuje jako inżynierka na stacji wydobywczej Kepler położonej wiele kilometrów pod powierzchnią oceanu. Podczas zwykłej zmiany konstrukcją gwałtownie wstrząsa katastrofa, a kolejne sekcje kompleksu zaczynają zapadać się pod ogromnym ciśnieniem wody. Norah z kilkorgiem ocalałych dociera do części stacji, która jeszcze nie została zalana. Szybko okazuje się, że kapsuły ratunkowe nie są dostępne, łączność z powierzchnią nie działa, a jedyna realna droga prowadzi po dnie do innego obiektu. Załoga zakłada ciężkie skafandry ciśnieniowe i wyrusza przez ciemność, mając ograniczone zapasy tlenu oraz niewielkie możliwości naprawy sprzętu. Awaria nie jest jednak jedynym zagrożeniem. W pobliżu instalacji pojawiają się organizmy, których obecności nikt wcześniej nie brał pod uwagę. Każdy odcinek trasy wymaga przechodzenia przez uszkodzone konstrukcje, otwartą przestrzeń i miejsca, gdzie nawet niewielka usterka kombinezonu może zakończyć się śmiercią. Norah próbuje utrzymać grupę w ruchu, choć kolejne odkrycia sugerują, że katastrofa mogła naruszyć coś ukrytego głębiej pod dnem. Ucieczka ku bezpiecznej stacji zmienia się w walkę z presją czasu, ekstremalnym środowiskiem i nieznanym drapieżnikiem. W całkowitej ciemności orientację daje głównie światło hełmów i oznaczenia instalacji. Załoga nie wie, czy stworzenia polują świadomie, czy jedynie reagują na intruzów, dlatego każde użycie narzędzi i każdy hałas stają się dodatkowym ryzykiem.