Hopnięci (2026)

Dziewiętnastoletnia Mabel kocha zwierzęta, ale możliwość rzeczywistej rozmowy z nimi wydaje się fantazją aż do chwili, gdy naukowcy opracowują hopnozę. Technologia pozwala przenieść ludzką świadomość do realistycznego robota przypominającego konkretne zwierzę. Mabel korzysta z okazji i trafia do mechanicznego ciała bobra, dzięki czemu po raz pierwszy może wejść między dzikich mieszkańców okolicy bez bariery języka. Początkowy zachwyt szybko ustępuje miejsca odkryciu, że zwierzęca społeczność ma własne zasady, spory i informacje, których ludzie nigdy wcześniej nie potrafili usłyszeć. Mabel zaprzyjaźnia się z charyzmatycznym przywódcą kolonii bobrów i poznaje mieszkańców lasu z perspektywy całkowicie odmiennej od obserwacji prowadzonej przez człowieka. Największy problem pojawia się wraz z planami burmistrza Jerry'ego Generazzo, którego projekt zagraża siedliskom wielu gatunków. Dziewczyna wie o niebezpieczeństwie więcej niż pozostali ludzie, lecz nie może po prostu ujawnić, skąd zdobyła informacje, a zwierzęta nie mają dostępu do instytucji podejmujących decyzje. Musi więc połączyć oba światy i przekonać bardzo różne gatunki do wspólnego działania. Hopnoza daje jej niezwykłą przewagę, ale każde wejście w robotyczne ciało przypomina też, że obserwowanie natury z zewnątrz i życie według jej reguł to dwie zupełnie różne rzeczy.