Humanitarna wampirzyca poszukuje osób chcących popełnić samobójstwo (2023)

Sasha ma sześćdziesiąt osiem lat, co w wampirzej rodzinie nadal oznacza wiek nastoletni. Jej bliscy martwią się jednak nie tempem dorastania, lecz brakiem podstawowego instynktu: dziewczyna nie potrafi zabijać ludzi. Sama myśl o polowaniu wywołuje u niej współczucie zamiast apetytu, dlatego od lat żywi się krwią przechowywaną w plastikowych torebkach. Rodzice długo tolerują tę osobliwość, aż dochodzą do wniosku, że córka musi wreszcie nauczyć się samodzielności. Odcinają ją od domowych zapasów i wysyłają do kuzynki, która znacznie lepiej radzi sobie z nocnym zdobywaniem pożywienia. Wtedy Sasha poznaje Paula, samotnego nastolatka dręczonego przez rówieśników i przekonanego, że nie chce dłużej żyć. Jego gotowość do oddania własnej krwi brzmi jak rozwiązanie idealnie dopasowane do potrzeb wampirzycy, ale bezpośrednie spotkanie komplikuje prosty układ. Zanim Paul spełni swoją część umowy, prosi o pomoc w załatwieniu kilku spraw. Wspólna noc zmienia się więc w serię dziwnych, czasem niezręcznych wypraw po mieście. Między dwojgiem wyrzutków rodzi się bliskość, która zmusza Sashę do szukania sposobu na przetrwanie bez zdradzania własnej wrażliwości, a Paula do ponownego przyjrzenia się decyzji, którą uważał za ostateczną. Kuzynka Denise patrzy na sprawę znacznie praktyczniej i próbuje nauczyć Sashę zasad polowania, co jeszcze mocniej uwidacznia, jak bardzo młoda wampirzyca odstaje od własnej rodziny.