Matki równoległe (2021)

Janis i Ana spotykają się na oddziale położniczym tuż przed narodzinami swoich dzieci. Dzieli je niemal wszystko: Janis jest dojrzałą fotografką, która świadomie podchodzi do samotnego macierzyństwa, natomiast nastoletnia Ana trafia do szpitala pełna lęku i bez przekonania, że poradzi sobie z nową rolą. Krótka znajomość mogłaby zakończyć się wraz z wypisem, lecz kolejne miesiące splatają ich losy znacznie mocniej, niż obie przewidywały. Janis zaczyna dostrzegać szczegóły, które każą jej podważyć pewność dotyczącą najważniejszych spraw w jej życiu. Ana z kolei próbuje odnaleźć się między obowiązkami młodej matki a trudną relacją z własną rodziną. Ich bliskość rozwija się pod ciężarem sekretów, których ujawnienie może zmienić więcej niż jedną więź. Równolegle Janis zabiega o zbadanie zbiorowej mogiły w rodzinnej miejscowości. Chce odnaleźć szczątki krewnych zamordowanych podczas wojny domowej w Hiszpanii i przywrócić im nazwiska po dziesięcioleciach milczenia. Prywatne pytania o pochodzenie, odpowiedzialność i prawdę łączą się w ten sposób z pamięcią wcześniejszych pokoleń. Dwie kobiety muszą zdecydować, czy bliskość może przetrwać wiedzę, której żadna z nich nie planowała zdobyć. Im dłużej Janis odkłada trudną rozmowę, tym bardziej codzienne decyzje dotyczące dzieci stają się związane z prawdą, której nie da się już ignorować.