Menu (2022)

Margot jedzie z Tylerem na odległą wyspę, gdzie działa Hawthorn, ekskluzywna restauracja prowadzona przez szefa kuchni Juliana Slowika. Dla Tylera możliwość zjedzenia przygotowanej tam kolacji jest niemal religijnym przeżyciem: zna techniki, składniki i reputację gospodarza, fotografuje kolejne dania i komentuje każdy szczegół. Margot nie podziela tego zachwytu. Dołącza do grupy zamożnych gości trochę przypadkiem i od początku patrzy na cały rytuał z dystansem. Przy stolikach siedzą krytyczka kulinarna, bogate małżeństwo, aktor z asystentką oraz ludzie ze świata finansów. Slowik rozpoczyna wieczór jak starannie wyreżyserowane przedstawienie. Każde danie ma historię, symboliczne znaczenie i konkretną osobę, do której jest skierowane. Z czasem opowieści stają się coraz bardziej osobiste, a obsługa zachowuje się tak, jakby realizowała plan ważniejszy od komfortu klientów. Margot zauważa, że została potraktowana inaczej niż pozostali, ponieważ jej obecność nie była przewidziana. To drobne odstępstwo zaczyna mieć znaczenie, gdy goście rozumieją, że nie przyjechali wyłącznie na kosztowną kolację i nie mogą po prostu opuścić wyspy. Kobieta próbuje odczytać intencje Slowika, znaleźć słaby punkt w jego precyzyjnym scenariuszu i zdecydować, czy powinna zachowywać się jak klientka, pracownica, czy ktoś całkowicie spoza podziału, który narzucił gospodarz.