Państwo Burakowie (2025)

Pan Burak i Pani Burakowa nie potrzebują szczególnego powodu, żeby uprzykrzać życie innym. Złośliwa para prowadzi Twitlandię, osobliwy park rozrywki, w którym kiepski gust łączy się z niebezpiecznymi atrakcjami, a cudza krzywda potrafi stać się częścią zabawy. Ich ambicje rosną jednak znacznie szybciej niż biznes. Kiedy małżonkowie wykorzystują podstęp, by zdobyć władzę nad całym miasteczkiem, mieszkańcy przekonują się, że codzienne wybryki właścicieli parku były tylko przedsmakiem większego problemu. Przeciwko Burakom występuje dwoje osieroconych dzieci, które nie dysponują pieniędzmi ani politycznymi wpływami, ale potrafią znaleźć sprzymierzeńców tam, gdzie dorośli ich nie szukają. Dołączają do nich magiczne zwierzęta, również mające powody, by nie ufać bezwzględnej parze. Bohaterowie wiedzą, że otwarta konfrontacja z przeciwnikami kontrolującymi miasto nie ma większych szans powodzenia. Zaczynają więc odpowiadać na podstępy własnymi fortelami, wykorzystując słabości ludzi przekonanych o swojej bezkarności. Kolejne starcia przenoszą się między ulicami a groteskowym parkiem, gdzie nawet najgłupsza atrakcja może okazać się użyteczna. Dzieci próbują odzyskać miasteczko, zanim Burakowie zdążą urządzić je na własne podobieństwo i zamienić okrucieństwo w obowiązującą zasadę. W ich planie szczególne znaczenie ma odwrócenie metod przeciwników przeciwko nim samym, bo Burakowie najlepiej rozumieją język podstępów i upokorzeń.