Pasażer nr 4 (2021)

Statek lecący na Marsa wyrusza z trzyosobową załogą przygotowaną do wielomiesięcznej misji. Dowodzi nim Marina Barnett, a jej towarzyszami są lekarz Zoe Levenson i biolog David Kim, który ma prowadzić eksperyment niezbędny dla przyszłej kolonii. Krótko po starcie Marina odkrywa nieprzytomnego Michaela Adamsa, technika, który przypadkowo został uwięziony na pokładzie podczas przygotowań. Jego obecność sama w sobie nie byłaby katastrofą, gdyby nie uszkodzenie systemu odpowiedzialnego za usuwanie dwutlenku węgla. Załoga szybko oblicza, że dostępne zasoby tlenu nie wystarczą czterem osobom na całą podróż. Ziemia nie może po prostu wysłać pomocy, a zawrócenie statku również nie jest możliwe. David próbuje zwiększyć produkcję tlenu dzięki prowadzonym badaniom, podczas gdy Zoe szuka każdego rozwiązania, które pozwoli uniknąć wyboru między życiem pasażera a bezpieczeństwem misji. Michael nie jest intruzem działającym z premedytacją; znalazł się w sytuacji równie beznadziejnej jak pozostali. Im bardziej kurczą się zapasy, tym większą wagę mają decyzje podejmowane przez Marinę. W zamkniętej przestrzeni statku techniczna awaria przeradza się w problem moralny, którego nie da się rozwiązać samymi procedurami ani chłodną matematyką. Cztery osoby muszą teraz dzielić przestrzeń zaprojektowaną dla trzech, wiedząc, że nawet najlepsze intencje nie zwiększą fizycznej ilości tlenu na pokładzie.