Pogromcy duchów (1984)

Peter Venkman, Raymond Stantz i Egon Spengler tracą pracę na uniwersytecie po latach badań nad zjawiskami paranormalnymi, których władze uczelni nie traktują szczególnie poważnie. Zamiast porzucić swoje zainteresowania, wynajmują starą remizę w Nowym Jorku i zakładają prywatną firmę zajmującą się łapaniem duchów. Początkowo klientów jest niewielu, lecz udana interwencja w dużym hotelu przynosi rozgłos, a liczba nadnaturalnych zgłoszeń gwałtownie rośnie. Do zespołu dołącza Winston Zeddemore. Jedną z najdziwniejszych spraw przynosi Dana Barrett, wiolonczelistka mieszkająca w wieżowcu przy Central Parku. W jej lodówce pojawia się tajemnicza istota, a samo mieszkanie wydaje się powiązane z imieniem Zuul i starożytnym bóstwem Gozerem. Egon odkrywa, że budynek zaprojektowano w sposób mogący skupiać energię paranormalną. Sytuację pogarsza urzędnik Walter Peck, który uważa sprzęt ekipy za niebezpieczny i doprowadza do wyłączenia systemu przechowującego schwytane zjawy. Uwolnione duchy zalewają miasto dokładnie wtedy, gdy zagrożenie związane z Daną zaczyna przybierać realną postać. Venkman, Stantz, Spengler i Winston muszą przekonać władze, że seria niezwykłych zdarzeń nie jest oszustwem, a następnie dotrzeć na szczyt wieżowca, zanim otworzy się przejście dla siły zdolnej zniszczyć Nowy Jork. Rosnąca liczba zgłoszeń sugeruje, że wszystkie manifestacje mają wspólne źródło. Zespół musi więc przestać myśleć o pojedynczych zleceniach i potraktować całe miasto jak jeden wielki przypadek.