Siedem minut po północy (2016)

Choroba matki jest dla Conora problemem, którego nie da się pokonać szkolnym uporem ani dziecięcym przekonaniem, że wszystko w końcu wróci do normy. Chłopiec próbuje funkcjonować między domem, lekcjami i wizytami surowej babci, a dodatkowo staje się celem prześladowań ze strony rówieśników. Nocami powraca do niego ten sam koszmar, którego treści nikomu nie chce zdradzić. Pewnego razu dokładnie o 12:07 za oknem ożywa potężny cis rosnący niedaleko domu. Drzewna istota przychodzi do Conora z nietypową propozycją: opowie mu trzy historie, ale po ich wysłuchaniu chłopiec będzie musiał przedstawić czwartą, własną, i powiedzieć w niej prawdę o tym, czego najbardziej się boi. Kolejne wizyty potwora nie przynoszą prostych morałów. Jego przypowieści pełne są ludzi podejmujących sprzeczne decyzje i wydarzeń, w których granica między dobrem a złem okazuje się mniej oczywista, niż Conor oczekuje. Chłopiec początkowo traktuje niezwykłego gościa jak możliwą pomoc w uratowaniu matki, z czasem jednak zaczyna rozumieć, że opowieści dotyczą przede wszystkim jego własnych emocji. Gniew, strach i poczucie winy narastają wraz z pogarszającą się sytuacją w domu. Najtrudniejsze zadanie nie polega na walce z potworem, lecz na wypowiedzeniu przed nim myśli, której Conor nie dopuszcza nawet do samego siebie.