Włamywacze (1992)

Martin Bishop kieruje niewielkim zespołem specjalistów, którzy na zlecenie firm sprawdzają zabezpieczenia budynków i systemów komputerowych. Jego współpracownicy mają bardzo różne doświadczenia: są wśród nich były agent CIA Donald Crease, niewidomy ekspert od telefonii Whistler, młody haker Carl oraz obsesyjnie podejrzliwy Mother. Spokojna praca komplikuje się, gdy do Martina zgłaszają się ludzie podający się za przedstawicieli rządu. Znają jego prawdziwe nazwisko oraz historię z 1969 roku, kiedy wraz z przyjacielem Cosmo włamywał się do systemów finansowych. W zamian za pozostawienie przeszłości w spokoju żądają zdobycia czarnej skrzynki opracowanej przez matematyka Guntera Janeka. Zespół przeprowadza włamanie, lecz po odzyskaniu urządzenia odkrywa, że nie jest ono zwykłym elementem projektu badawczego. Potrafi łamać praktycznie każdy system szyfrowania, co daje posiadaczowi dostęp do banków, służb, sieci rządowych i prywatnej komunikacji. Szybko wychodzi też na jaw, że zleceniodawcy nie byli tymi, za kogo się podawali. Martin zostaje zmuszony do ponownego zmierzenia się z wydarzeniami sprzed lat, a jego ekipa musi wykorzystać własne specjalizacje, by odzyskać kontrolę nad urządzeniem, którego nie powinien posiadać żaden pojedynczy człowiek. Walka o skrzynkę ma dla Martina także wymiar osobisty, ponieważ trop prowadzi do człowieka z jego młodości. Dawny idealizm wraca w znacznie groźniejszej formie, a zespół musi zdecydować, komu można zaufać, kiedy technologia pozwala podsłuchać i złamać niemal każdy sekret.