Alfa (2026)

Sasha po śmierci partnera nie potrafi wrócić do życia, które wcześniej definiowały wspólne wyprawy i ciągłe przekraczanie własnych granic. Kilka miesięcy po tragicznym wypadku podczas wspinaczki wybiera się samotnie do odludnego parku w Australii, traktując wymagającą trasę jak próbę odzyskania kontroli nad sobą. Ostrzeżenia o zaginięciach w okolicy brzmią początkowo jak typowe rady dla turystów, dopóki kobieta nie odkrywa, że ktoś obserwuje jej drogę i celowo ogranicza możliwości odwrotu. Przeciwnikiem okazuje się Ben, myśliwy, który nie szuka zwierzyny. Wybiera ludzi przekonanych o własnej samodzielności i urządza z ich ucieczki prywatną grę. Sasha ma przewagę doświadczenia w ekstremalnych warunkach, ale nie zna terenu tak dobrze jak człowiek podążający za nią krok w krok. Kajakowe przeprawy, skaliste przejścia i noclegi z dala od cywilizacji stają się elementami pościgu, w którym każdy błąd może zdradzić położenie. Żałoba, która sprowadziła ją na odludzie, przestaje być wyłącznie ciężarem: wspomnienia dawnych wypraw uczą ją oceniać ryzyko i wykorzystywać otoczenie. Chcąc przetrwać, Sasha musi przestać zachowywać się jak ścigana i znaleźć sposób, by odwrócić zasady narzucone przez człowieka pewnego swojej przewagi. Pościg przestaje być więc wyłącznie próbą wytrzymałości, a staje się pojedynkiem dwóch osób przekonanych, że potrafią lepiej czytać dzikie otoczenie.