Babygirl (2024)

Romy Mathis kieruje dużą firmą technologiczną, ma męża Jacoba, dwie córki i życie, które z zewnątrz wygląda na dokładnie zaplanowane. W pracy przywykła do podejmowania decyzji oraz kontrolowania otoczenia, a w domu stara się utrzymywać podobny porządek. Pod powierzchnią tej stabilności kryje się jednak niezaspokojenie, o którym nie potrafi rozmawiać z bliskimi. Sytuacja zmienia się po pojawieniu się Samuela, znacznie młodszego stażysty. Mężczyzna szybko dostrzega napięcie między publicznym wizerunkiem Romy a jej prywatnymi potrzebami i zaczyna testować granice służbowej relacji. Ich kontakt przeradza się w romans oparty na odwróceniu zwykłego układu sił: kobieta, która na co dzień wydaje polecenia setkom pracowników, dobrowolnie oddaje część kontroli komuś stojącemu najniżej w firmowej hierarchii. Każde kolejne spotkanie zwiększa ryzyko dla jej małżeństwa, pozycji zawodowej i reputacji. Samuel nie jest przy tym osobą, którą Romy może po prostu usunąć z życia jednym poleceniem, ponieważ zna jej sekrety i rozumie, jak wiele może stracić. Bohaterka zaczyna prowadzić dwa równoległe życia, próbując zachować rodzinę i stanowisko, a jednocześnie wracając do relacji, która wymyka się ustalonym zasadom. Wraz z narastającym napięciem coraz trudniej oddzielić świadomy wybór od potrzeby, nad którą Romy traci kontrolę.