Dogman (2023)

Douglas trafia w ręce policji po zatrzymaniu ciężarówki pełnej psów. Jest ranny, ubrany w sceniczny kostium i zdecydowanie nie przypomina człowieka prowadzącego zwyczajne życie. Podczas rozmów z psychiatrką Evelyn zaczyna odtwarzać wydarzenia, które doprowadziły go do tego miejsca. Jako dziecko dorastał w domu zdominowanym przez brutalnego ojca i starszego brata, zajmujących się organizowaniem walk psów. Za sprzeciw wobec znęcania się nad zwierzętami chłopiec zostaje zamknięty w klatce razem z nimi. To właśnie psy stają się jego jedynym bezpiecznym otoczeniem i z czasem niemal zastępują mu rodzinę. Dorosły Douglas żyje na marginesie, porusza się na wózku i utrzymuje rozległą więź ze sforą, która reaguje na jego polecenia z niezwykłą precyzją. Próbuje zarabiać, występując na scenie w kobiecych kostiumach, a jednocześnie pomaga zwierzętom i ludziom, których uznaje za skrzywdzonych. Kiedy jego okolica zaczyna być terroryzowana przez gang, psy przestają być wyłącznie towarzyszami samotnego człowieka. Stają się narzędziem obrony i częścią planu wymierzonego w ludzi przyzwyczajonych do bezkarności. Opowieść Douglasa odsłania kolejne etapy życia, w którym przemoc, potrzeba akceptacji i bezwarunkowa lojalność zwierząt od początku były ze sobą nierozerwalnie związane. Psy wykonują dla niego drobne zadania, zdobywają informacje i reagują na zagrożenia, tworząc nietypową społeczność, w której Douglas czuje się znacznie pewniej niż wśród ludzi.