Duchy w Wenecji (2023)

Herkules Poirot ma dość zbrodni i ludzi proszących go o rozwiązywanie kolejnych zagadek. Po wojnie osiada w Wenecji, odcina się od dawnych klientów i pilnuje, by nikt nie zakłócał mu emerytury. Spokój przerywa Ariadne Oliver, pisarka i dawna znajoma detektywa, która namawia go do udziału w seansie spirytystycznym organizowanym w podupadłym pałacu. Gospodynią spotkania jest śpiewaczka Rowena Drake, pogrążona w żałobie po śmierci córki Alicii. Medium Joyce Reynolds twierdzi, że potrafi nawiązać kontakt ze zmarłą, a Ariadne chce, by sceptyczny Poirot zdemaskował oszustwo. Wieczór odbywa się w przeddzień Wszystkich Świętych, podczas burzy odcinającej gości od reszty miasta. Gdy jeden z uczestników zostaje zamordowany, emerytowany detektyw ponownie zaczyna zadawać pytania. Problem w tym, że pałac ma własną historię, mieszkańcy mówią o duchach dzieci, a część zdarzeń nie pasuje do racjonalnych wyjaśnień, którym Poirot ufał przez całe życie. Każdy obecny skrywa coś związanego z rodziną Drake'ów lub przeszłością domu. Śledztwo zamienia zamknięty seans w nocną próbę ustalenia, czy za kolejnymi wydarzeniami stoi człowiek wykorzystujący legendę nawiedzonego miejsca, czy siła, której detektyw dotąd nie dopuszczał do swoich metod rozumowania. Ariadne traktuje zagadkę jak sprawdzian własnej intuicji, podczas gdy Poirot uparcie szuka materialnych śladów, nawet gdy noc w pałacu dostarcza mu powodów, by zakwestionować dotychczasową pewność.