Dzwoneczek i bestia z Nibylandii (2014)

Jelonka ma wyjątkowy talent do opieki nad zwierzętami, ale jej dobre serce regularnie prowadzi ją do kłopotów. Po kolejnym incydencie z niebezpiecznym stworzeniem obiecuje Królowej Klarion, że będzie ostrożniejsza. Niedługo później w pobliżu Przystani Elfów odkrywa ogromną, pokrytą futrem bestię o świecących oczach. Zamiast uciekać, pomaga jej i szybko zauważa, że stworzenie nie zachowuje się agresywnie. Zaczyna się nim opiekować i obserwować jego dziwne zajęcie: budowanie wysokich kamiennych wież w różnych częściach krainy. Inaczej interpretuje te znaki Nyks, dowódczyni elfów strażniczek. Stare zapiski mówią o bestii budzącej się raz na tysiąc lat, której pojawienie ma poprzedzać niszczycielską burzę. Gdy na niebie zbierają się zielone chmury, Nyks uznaje bestię za zagrożenie dla całej Przystani. Jelonka próbuje przekonać Dzwoneczka i przyjaciółki, że legenda może być błędnie rozumiana, ale kolejne przemiany stworzenia sprawiają, że sama zaczyna mieć wątpliwości. Czasu jest coraz mniej, a każda zbudowana wieża przybliża wydarzenie zapowiadane w starych księgach. Jelonka musi rozstrzygnąć, czy zaufać własnej znajomości zwierząt, kiedy wszystkie dostępne dowody zdają się przemawiać przeciwko jej nowemu przyjacielowi. Dzwoneczek oraz pozostałe elfy znajdują się między ostrożnością Nyks a zaufaniem Jelonki, a nadchodząca burza nie pozostawia im czasu na długie sprawdzanie obu wersji wydarzeń.