Epoka lodowcowa (2002)

Kiedy większość zwierząt rusza na południe przed nadchodzącym gwałtownym ochłodzeniem, mamut Maniek wybiera przeciwny kierunek. Chce podróżować sam i wyraźnie nie szuka towarzystwa. Jego plan szybko psuje Sid, gadatliwy leniwiec pozostawiony przez własną rodzinę, który po spotkaniu z rozwścieczonymi nosorożcami uznaje Mańka za najbezpieczniejszego możliwego kompana. Wędrówka tej niedobranej pary nabiera zupełnie innego znaczenia, gdy trafiają na ludzkie niemowlę. Matka dziecka, uciekając przed stadem tygrysów szablozębnych, zdołała wynieść syna z zaatakowanej osady, ale nie może dalej się nim opiekować. Maniek i Sid postanawiają odnaleźć ludzi i oddać im chłopca. Dołącza do nich Diego, tygrys zapewniający, że potrafi wytropić plemię. Nie mówi jednak, że przywódca jego stada, Soto, kazał mu sprowadzić dziecko jako część zemsty na ludzkich myśliwych. Diego prowadzi więc nowych towarzyszy w stronę zasadzki, jednocześnie coraz lepiej ich poznając. Przeprawa przez zamarznięte tereny, jaskinie i górskie przełęcze zmusza całą trójkę do współpracy. Maniek, który unikał innych z powodów głębszych niż zwykła niechęć, niespodziewanie zaczyna traktować przypadkowych kompanów jak własne stado. Sid próbuje przejąć rolę opiekuna, choć jego pomysły częściej przynoszą chaos niż pomoc, a Diego pilnuje, by grupa nie zboczyła z drogi wyznaczonej przez Soto. Im dłużej trwa podróż, tym mniej pewny staje się jednak pierwotny plan tygrysa.