Fałszerz stulecia (2026)

Powojenna Francja miała być dla Jana Bojarskiego miejscem, w którym polski inżynier zacznie życie od nowa. Wojenne doświadczenia nauczyły go precyzji potrzebnej przy fałszowaniu dokumentów, lecz po zakończeniu okupacji jego talent techniczny nie przekłada się na stabilną przyszłość. Problemy z formalnym statusem uniemożliwiają mu opatentowanie własnych wynalazków, a dobrze wykształcony konstruktor zostaje skazany na słabo płatne zajęcia. Wtedy pojawia się propozycja od człowieka ze świata przestępczego: zamiast projektować urządzenia, których nikt nie chce od niego kupić, Bojarski ma wykorzystać swoje zdolności do produkcji fałszywych banknotów. Przyjmuje wyzwanie i z czasem doprowadza technikę podrabiania pieniędzy do poziomu, który zaczyna niepokoić francuskie instytucje finansowe. Rodzina nie wie, czym naprawdę zajmuje się po godzinach, a Jan prowadzi coraz bardziej ryzykowne podwójne życie. Po drugiej stronie pojawia się inspektor Mattei, policjant traktujący schwytanie nieuchwytnego fałszerza jak osobistą misję. Rozpoczyna się długi pojedynek cierpliwości: jeden stale udoskonala metody i pilnuje anonimowości, drugi analizuje kolejne banknoty i ślady, próbując odnaleźć człowieka, którego przez lata nie potrafi wskazać nawet najbliższe otoczenie. Każda nowa seria perfekcyjnych banknotów zwiększa skalę śledztwa, a jednocześnie podnosi ryzyko, że drobny błąd połączy tajnego producenta z jego zwyczajnym domowym życiem.