Mała Amelia (2025)

Amelia przychodzi na świat w Japonii w belgijskiej rodzinie, lecz przez pierwsze lata pozostaje niemal całkowicie zamknięta na otoczenie. Nie mówi, nie chodzi i sprawia wrażenie dziecka obserwującego rzeczywistość z bardzo daleka. Przełom przynosi wizyta babci Claude oraz kawałek białej czekolady, po którym dziewczynka nagle zaczyna intensywnie doświadczać świata. Każdy dzień staje się źródłem nowych pytań: o własne ciało, rodzinę, przyrodę, czas i miejsce, w którym przyszło jej dorastać. Szczególnie ważna jest dla niej Nishio-San, niania wprowadzająca ją w japońskie zwyczaje, historie i sposób patrzenia na naturę. Razem obserwują zmieniające się pory roku, przygotowania do święta O-bon i lampiony płynące po wodzie ku pamięci zmarłych. Dziecięca ciekawość obejmuje też ludzi z sąsiedztwa, w tym surową Kashima-San, której zachowanie ma własne źródła. Amelia próbuje nazwać wszystko, co widzi, często nadając zwyczajnym zjawiskom ogromne znaczenie. Rodzinne doświadczenia, pierwsze przyjaźnie i zetknięcie z przemijaniem sprawiają, że świat przestaje być dla niej abstrakcją. Staje się miejscem zachwytu, lęku i nieustannego odkrywania, w którym nawet drobne zdarzenie może zmienić sposób rozumienia życia. Jej perspektywa zmienia zwyczajne domowe rytuały w wielkie odkrycia, a kontakt dwóch kultur pozwala dziewczynce budować własny obraz świata z elementów, które dla dorosłych dawno stały się codziennością.