Na fali (1991)

Johnny Utah rozpoczyna pracę w FBI i zostaje przydzielony do doświadczonego agenta Angelo Pappasa, który od miesięcy śledzi serię błyskawicznych napadów na banki. Rabusie używają masek byłych prezydentów Stanów Zjednoczonych, działają latem i znikają, zanim policja zdąży zareagować. Pappas podejrzewa, że sprawcami są surferzy, dlatego Utah ma przeniknąć do ich środowiska. Problem polega na tym, że nie umie surfować. Pomaga mu Tyler Endicott, dzięki której poznaje Bodhiego i jego grupę znajomych żyjących dla ryzyka, oceanu oraz kolejnych zastrzyków adrenaliny. Z czasem Johnny zaczyna czuć się wśród nich swobodniej, a relacja z Bodhim wykracza poza zwykłą grę operacyjną. Agent coraz lepiej rozumie fascynację ludzi, których obserwuje, i jednocześnie zbiera poszlaki mogące połączyć ich z napadami. Granica między rolą funkcjonariusza a życiem, do którego wszedł pod przykrywką, zaczyna się zacierać. Błędne tropy i presja przełożonych utrudniają dochodzenie, a każde kolejne podejrzenie ma osobiste konsekwencje. Utah musi zdecydować, jak daleko może posunąć się, by utrzymać zaufanie grupy, kiedy śledztwo coraz wyraźniej wskazuje na ludzi, z którymi zdążył się zaprzyjaźnić. Równocześnie Tyler zaczyna dostrzegać, że nowy znajomy nie powiedział jej wszystkiego o sobie. Każde kłamstwo potrzebne do utrzymania przykrywki zwiększa ryzyko, że operacja rozpadnie się w najmniej odpowiednim momencie.