Nie patrz w dół (2022)

Becky od miesięcy nie potrafi pogodzić się ze śmiercią męża, który zginął podczas wspinaczki. Jej przyjaciółka Hunter próbuje wyrwać ją z żałoby propozycją odpowiadającą dawnym zainteresowaniom obu kobiet: wejściem na opuszczoną wieżę telekomunikacyjną wznoszącą się setki metrów nad pustynnym terenem. Dla Hunter wyprawa jest kolejnym ekstremalnym wyzwaniem i materiałem do internetowego kanału, dla Becky ma stać się próbą odzyskania odwagi. Początkowo plan przebiega zgodnie z założeniami, lecz po dotarciu na szczyt konstrukcja okazuje się znacznie bardziej zniszczona, niż wyglądała z ziemi. Gdy fragment drabiny odpada, kobiety zostają uwięzione na niewielkiej platformie bez bezpiecznej drogi w dół. Telefony nie mają zasięgu, zapasy są skromne, a plecak z wodą i sprzętem znajduje się poza ich zasięgiem. Każda próba zwrócenia uwagi ludzi na dole wymaga ryzyka, którego wcześniej nie brały pod uwagę. Upał, wysokość i wyczerpanie szybko zaczynają wpływać na ich ocenę sytuacji. W zamkniętej przestrzeni wracają też tematy, których wcześniej unikały. Becky i Hunter muszą wykorzystać doświadczenie wspinaczkowe, improwizować z dostępnym sprzętem i zachować rozsądek, choć z każdą godziną rośnie presja, by spróbować rozwiązania, które w normalnych warunkach uznałyby za zbyt niebezpieczne.