Pogrzebać diabła (2026)

Julia pracuje jako pielęgniarka hospicyjna i przyjmuje nocne zlecenie w starym domu, gdzie ma opiekować się Evelyn, kobietą cierpiącą na demencję. Początkowe trudności można przypisać chorobie: dezorientacja, nagłe zmiany zachowania i wypowiedzi pozbawione oczywistego sensu należą do sytuacji, z którymi opiekunka spotykała się wcześniej. Z czasem pojawiają się jednak rzeczy, których medyczne doświadczenie nie potrafi uporządkować. Drzwi nie zachowują się tak, jak powinny, odgłosy dochodzą z pustych pomieszczeń, a Evelyn reaguje na obecność, której Julia nie widzi. Próba opuszczenia domu okazuje się znacznie trudniejsza, niż zakładała, a kontakt ze światem zewnętrznym przestaje dawać poczucie bezpieczeństwa. Julia zaczyna podejrzewać, że stan pacjentki przesłaniał prawdziwy problem i że w budynku działa siła wykorzystująca słabość starszej kobiety. Każda kolejna godzina zwiększa presję, bo opiekunka musi jednocześnie chronić Evelyn i nie dopuścić, by sama stała się celem. W poszukiwaniu wyjścia sięga po informacje dotyczące domu, rodziny pacjentki i religijnych śladów obecnych w pomieszczeniach. Zwykły nocny dyżur zmienia się w walkę o przetrwanie, w której Julia musi rozpoznać naturę zagrożenia, zanim demoniczna obecność przejmie pełną kontrolę nad miejscem. Najtrudniejsze jest to, że symptomy choroby pacjentki i oznaki opętania nakładają się na siebie, uniemożliwiając Julii prostą ocenę sytuacji.