Hellcat (2025)

Lena odzyskuje przytomność w miejscu, którego nie rozpoznaje. Leży z tyłu jadącej przyczepy kempingowej, ma poważnie zakażoną ranę i nie pamięta wydarzeń, które doprowadziły ją do tego stanu. Z kierowcą nie może porozmawiać twarzą w twarz; dociera do niej jedynie głos mężczyzny z samochodu holującego przyczepę. Nieznajomy przekazuje prostą wiadomość: mają około godziny, by dotrzeć do lekarza, inaczej czeka ją coś znacznie gorszego niż śmierć wskutek infekcji. Lena nie wie, czy może mu wierzyć, dokąd naprawdę jadą ani dlaczego pozostaje zamknięta z tyłu pojazdu. Ból narasta, czas ucieka, a jej postrzeganie rzeczywistości staje się coraz mniej pewne. Każdy szczegół może być wskazówką albo skutkiem pogarszającego się stanu. Kobieta próbuje odtworzyć własne wspomnienia i ustalić, kim jest człowiek po drugiej stronie ściany, zanim będzie za późno na ucieczkę lub zaufanie. Sytuacja, która początkowo wygląda jak rozpaczliwy transport rannej osoby do pomocy medycznej, zaczyna odsłaniać sprzeczności. Im bliżej celu, tym trudniej rozstrzygnąć, kto w tej podróży naprawdę znajduje się w niebezpieczeństwie i czy zagrożenie pochodzi wyłącznie z zakażonej rany. Zamknięta przestrzeń przyczepy nie daje jej możliwości sprawdzenia wersji nieznajomego, dlatego musi wyciągać wnioski z głosu, przedmiotów i urywków pamięci.