Pod przykrywką (2025)

Kat Bryant prowadzi w Londynie zajęcia z improwizacji i coraz częściej zastanawia się, czy jej własna kariera nie zatrzymała się na etapie uczenia innych, jak reagować bez przygotowania. Niespodziewanie zgłasza się do niej policjant szukający ludzi zdolnych przekonująco wejść w rolę podczas prostych tajnych działań. Kat zabiera dwóch uczniów: Marlona, aktora traktującego każdą postać śmiertelnie poważnie, oraz Hugh, nieśmiałego pracownika technicznego, któremu improwizacja ma pomóc w kontaktach z ludźmi. Pierwsza akcja dotyczy niewielkiego przestępstwa i powinna skończyć się szybko. Trio reaguje jednak na nieprzewidziane wydarzenia tak skutecznie, że lokalni gangsterzy biorą ich za prawdziwych kryminalistów. Zamiast wrócić do sali prób, bohaterowie zaczynają wspinać się po kolejnych szczeblach londyńskiego półświatka. Każda rozmowa wymaga utrzymania wymyślonych tożsamości, a jeden źle zagrany gest może ujawnić, że cała trójka jedynie udaje ludzi niebezpiecznych. Policja również nie przekazuje im pełnego obrazu sytuacji, więc granica między zadaniem a manipulacją szybko się zaciera. Kat, Marlon i Hugh muszą wykorzystać zasady improwizacji w świecie, gdzie pomyłki nie kończą się niezręczną ciszą, lecz mogą sprowadzić na nich prawdziwych zabójców. Paradoksalnie właśnie sceniczne doświadczenie daje im przewagę: potrafią słuchać partnera, podchwytywać sugestie i budować wiarygodną historię w kilka sekund, gdy sytuacja wymyka się spod kontroli.