Straszny film (2026)

Cindy Campbell zdążyła już przeżyć tyle absurdalnych spotkań z zamaskowanymi mordercami, że kolejny powrót koszmaru powinien być dla niej niemal rutyną. Tym razem zabójca wybiera na cel grupę dobrze znanych ocalałych: Cindy, Brendę Meeks, Shorty’ego i Raya Wilkinsa. Dawne znajomości zostają odświeżone w najmniej odpowiednim momencie, a próba ustalenia, kto kryje się za maską, szybko prowadzi przez zestaw zdarzeń przypominających wszystkie modne odmiany współczesnego horroru naraz. Bohaterowie trafiają na tropy wyglądające jak element rebootu, kontynuacji, prequela albo kolejnej „poważnej” reinterpretacji dawnej serii, lecz żadna z tych etykiet nie pomaga im uniknąć prawdziwego noża. Cindy próbuje zachować zdrowy rozsądek, podczas gdy Brenda reaguje na zagrożenie z właściwą sobie bezpośredniością, a Shorty i Ray komplikują nawet najprostszy plan przetrwania. Wokół nich pojawiają się nowe ofiary oraz ludzie podejrzanie dobrze pasujący do roli sprawcy. Każdy schemat znany z kina grozy może okazać się wskazówką albo pułapką, szczególnie gdy zabójca świadomie wykorzystuje oczekiwania swoich celów. Dawna paczka musi więc rozpoznać reguły tej konkretnej rozgrywki, zanim okaże się, że po latach przerwy ktoś postanowił naprawdę zakończyć historię tych, którzy zawsze uchodzili z życiem. Problem polega na tym, że doświadczenie z poprzednich masakr pomaga tylko do chwili, gdy sprawca świadomie zaczyna łamać znane im schematy.