The Love Hypothesis (2026)

Olive Smith zajmuje się nauką i znacznie łatwiej ufa wynikom badań niż własnym przeczuciom dotyczącym uczuć. Kiedy pod wpływem chwili całuje Adama Carlsena, sytuacja szybko wymyka się poza ramy niezręcznego incydentu. Oboje dochodzą do porozumienia, które z ich perspektywy ma być praktyczne: zaczną udawać parę. Dla Olive układ może rozwiązać osobisty problem, a dla Adama staje się sposobem na uporządkowanie własnej sytuacji. Zamiast romantycznych deklaracji pojawiają się więc ustalenia, granice i próba potraktowania relacji niemal jak eksperymentu. Tyle że wspólnie spędzany czas nie zachowuje się zgodnie z założeniami. Olive odkrywa, że surowa reputacja Adama nie wyjaśnia wszystkiego, a kolejne spotkania odsłaniają między nimi coraz większą swobodę. Oboje nadal funkcjonują w środowisku akademickim, w którym reputacja, badania i decyzje zawodowe mają własny ciężar. Udawanie związku nie zatrzymuje terminów ani ambicji, za to sprawia, że prywatne ustalenia zaczynają wpływać na codzienną pracę. Im dłużej trwa ich umowa, tym mniej oczywista staje się granica między zachowaniem na pokaz a reakcjami, których nie dało się wcześniej przewidzieć. Olive, przyzwyczajona do sprawdzania hipotez za pomocą danych, musi zmierzyć się z sytuacją, której nie da się zamknąć w tabeli wyników. Adam również zaczyna traktować wspólny układ inaczej, niż zakładał na początku, a eksperyment dwojga naukowców prowadzi ich w stronę odpowiedzi, której żadne nie planowało.