Upadek wieloryba (2026)

Jay Gardiner wraca u wybrzeży Kalifornii do miejsca związanego ze śmiercią ojca, choć relacja między nimi daleka była od prostych rodzinnych wspomnień. Nurkowanie ma pomóc mu odnaleźć szczątki zmarłego i zamknąć sprawę, której nie potrafi zostawić za sobą. Pod wodą sytuacja wymyka się jednak spod kontroli w najbardziej nieprawdopodobny sposób. Jay zostaje połknięty przez ogromnego kaszalota i zamiast wypłynąć na powierzchnię, trafia do wnętrza zwierzęcia. Została mu mniej więcej godzina tlenu. Otaczają go ciemność, ograniczona przestrzeń i organizm, który nieustannie się porusza, więc nawet najprostsza decyzja może oznaczać różnicę między przetrwaniem a śmiercią. Bohater próbuje wykorzystać sprzęt nurkowy, wiedzę o morzu i wszystko, czego nauczył go ojciec. Paradoksalnie właśnie lekcje człowieka, z którym łączyły go bolesne doświadczenia, mogą dać mu szansę na wydostanie się z pułapki. Walka o każdy oddech staje się przez to również konfrontacją z pamięcią o ich relacji. Jay nie ma czasu na spokojne rozliczenia. Musi zachować przytomność, rozumieć zachowanie wieloryba i znaleźć drogę ucieczki, zanim skończy się powietrze w butli. Każda próba ruchu kosztuje cenny tlen, a fizyczna walka z pułapką szybko splata się z poczuciem winy po stracie ojca.