W sercu dziczy (2026)

James Belmont ma za sobą służbę w siłach specjalnych i doświadczenia, których nie da się po prostu zostawić w przeszłości. Towarzyszy mu Odin, wyszkolony pies bojowy i zarazem najbliższy partner człowieka przyzwyczajonego do funkcjonowania w warunkach ciągłego zagrożenia. Wspólna podróż kończy się katastrofą samolotu nad Alaską. Od tej chwili ich zadanie jest proste tylko w teorii: wydostać się z dziczy żywym. Rozległy teren, niskie temperatury, brak łatwego dostępu do pomocy i ograniczone zapasy zmuszają Jamesa do wykorzystania wszystkiego, czego nauczył się podczas służby. Tym razem nie ma jednak oddziału ani zaplecza, na które może liczyć. Każda decyzja dotyczy również Odina, a więź między człowiekiem i psem staje się podstawą ich przetrwania. Trzeba znaleźć schronienie, orientować się w terenie, oszczędzać siły i reagować na niebezpieczeństwa, których nie da się wcześniej rozpoznać. Wyszkolenie Jamesa pomaga mu zachować dyscyplinę, lecz alaskańska dzicz nie działa według wojskowych procedur. Do tego dochodzi odpowiedzialność za Odina, który sam potrafi ostrzec partnera przed zagrożeniem i wesprzeć go tam, gdzie ludzkie możliwości zawodzą. Izolacja zostawia też dużo miejsca na wspomnienia oraz niewygaszone skutki wcześniejszych doświadczeń bojowych. Walka z naturą stopniowo łączy się więc z próbą odzyskania kontroli nad życiem, którego po zakończeniu służby nie udało się naprawdę uporządkować.