Babcie (2025)

Śmierć matki pozostawia Joe Scaravellę z poczuciem pustki, którego nie potrafi zagłuszyć codzienną rutyną. Wspomnienia rodzinnych posiłków podpowiadają mu pomysł pozornie nierozsądny: na Staten Island chce otworzyć włoską restaurację, w której kuchnią nie będą zarządzać zawodowi szefowie, lecz lokalne seniorki gotujące według własnych domowych receptur. Joe inwestuje w przedsięwzięcie oszczędności i próbuje przekonać otoczenie, że właśnie autentyczność może stać się największą zaletą lokalu. Do zespołu dołączają kobiety o różnych temperamentach, doświadczeniach i kulinarnych tradycjach. Wkrótce okazuje się, że wspólna kuchnia oznacza również spory o przepisy, sposób prowadzenia restauracji i to, czyja wersja dania jest naprawdę właściwa. Joe musi równocześnie walczyć z kosztami, organizacją pracy oraz sceptycyzmem ludzi przekonanych, że jego plan nie ma szans się utrzymać. Pomaga mu Olivia, dawna znajoma, z którą łączy go niedokończona historia. Restauracja stopniowo staje się miejscem, gdzie jedzenie przywołuje pamięć o bliskich i pozwala obcym ludziom znaleźć wspólny język. Inspiracją dla fabuły są losy prawdziwego lokalu Enoteca Maria, stworzonego przez Scaravellę w Nowym Jorku. Każda z kucharek wnosi do lokalu własne przyzwyczajenia i pamięć o rodzinie, przez co menu zmienia się w zbiór osobistych historii. Joe przekonuje się też, że samo otwarcie drzwi nie wystarczy: musi zbudować zespół, zdobyć klientów i nauczyć się słuchać kobiet, które nie zamierzają podporządkować się restauracyjnym schematom.