Matka Boska (2026)

Przed wielkim powrotem na scenę światowej sławy piosenkarka potrzebuje kostiumu, który ma stać się częścią nowego wizerunku i zamknąć okres długoletniego milczenia. Zamiast zwrócić się do aktualnego zespołu, jedzie do Sam Anselm, dawnej przyjaciółki i projektantki, z którą kiedyś łączyła ją intensywna zawodowa oraz osobista relacja. Sam urządziła pracownię w stodole i żyje daleko od spektaklu, który otacza celebrytkę. Ponowne spotkanie od początku obciąża jednak niewypowiedziana przeszłość. Rozmowy o kroju sukni, muzyce i przygotowaniach do koncertu szybko schodzą na wydarzenia, których obie kobiety przez lata unikały. Sam nie chce bezwarunkowo wejść w dawną rolę osoby podporządkowanej potrzebom gwiazdy, a jej gościni nie potrafi oddzielić artystycznej kreacji od własnych lęków oraz poczucia winy. W zamkniętej przestrzeni pracowni pojawiają się również Hilda i inne osoby związane z przygotowaniami, lecz sednem napięcia pozostaje relacja dwóch kobiet próbujących ustalić, co naprawdę wydarzyło się między nimi. Zbliżający się występ narzuca termin, którego nie da się przesunąć. Im mniej czasu zostaje do wyjścia na scenę, tym trudniej utrzymać pod kontrolą dawne urazy, sekrety i emocje, które miały pozostać poza światłem reflektorów. Każda przymiarka staje się przez to kolejną rundą rozmowy, której obie przez lata nie potrafiły albo nie chciały dokończyć.