Stroiciel sejfów (2026)

Niki White ma słuch na tyle precyzyjny, że potrafi wychwycić drobne różnice niewidoczne dla większości ludzi. Talent wykorzystuje jako stroiciel fortepianów, pracując pod okiem doświadczonego Harry’ego Horowitza i próbując zbudować spokojne życie wokół muzyki. Wszystko zmienia przypadkowe spotkanie z ludźmi, którzy dostrzegają inne zastosowanie jego zdolności. Mechanizmy sejfów również wydają dźwięki, a Niki potrafi usłyszeć momenty, w których kolejne elementy zamka ustawiają się we właściwym położeniu. Początkowo przestępcy traktują go jak narzędzie potrzebne do pojedynczego skoku. Szybko okazuje się jednak, że tak rzadki talent trudno później wypuścić z rąk. Niki zostaje wciągnięty w serię włamań coraz dalej od świata, który znał z pracowni Harry’ego. W tym samym czasie poznaje Ruthie, studentkę kompozycji próbującą znaleźć własny język muzyczny. Relacja z nią daje mu wizję życia, które nie wymaga ciągłego oglądania się przez ramię, ale wymaga też szczerości, na którą coraz trudniej się zdobyć. Każde kolejne zlecenie pogłębia zależność od ludzi gotowych użyć przemocy, gdy coś pójdzie niezgodnie z planem. Niki musi zdecydować, czy niezwykły słuch pozostanie jego drogą do muzyki, czy stanie się umiejętnością, która na stałe zamknie go w świecie przestępczym. Najprostszy dźwięk zamka zaczyna więc oznaczać dla niego jednocześnie pieniądze, ryzyko i coraz mniejszą możliwość odwrotu.