Plan doskonały (2006)

Dalton Russell wchodzi z grupą wspólników do banku na Manhattanie i od pierwszych minut zachowuje się inaczej niż typowy napastnik liczący na szybki łup. Zakładnicy dostają identyczne kombinezony i maski jak przestępcy, są przenoszeni pomiędzy pomieszczeniami, a złodzieje celowo utrudniają policji ustalenie, kto należy do której grupy. Negocjacje przejmuje detektyw Keith Frazier, który próbuje zrozumieć plan Russella i zauważa, że przeciwnik nie wykazuje zwykłego pośpiechu. Sytuację dodatkowo komplikuje Madeleine White, wpływowa specjalistka od rozwiązywania problemów ludzi dysponujących dużymi pieniędzmi i jeszcze większymi kontaktami. Zatrudnia ją Arthur Case, założyciel banku, wyjątkowo zainteresowany zawartością jednego konkretnego sejfu. White chce uzyskać dostęp do napastnika poza standardowym kanałem negocjacji, co wzbudza podejrzenia Fraziera. Tymczasem kolejne działania Russella wyglądają tak, jakby były przygotowane również na policyjne procedury, podsłuch i ewentualny szturm. Detektyw zaczyna podejrzewać, że pieniądze nie są głównym celem napadu. Musi więc prowadzić rozmowy z człowiekiem kontrolującym wnętrze banku, pilnować bezpieczeństwa zakładników i jednocześnie ustalić, dlaczego właściciel instytucji bardziej obawia się otwarcia prywatnej skrytki niż utraty całego dziennego utargu. Każda godzina impasu daje Frazierowi więcej czasu na analizę zachowania zakładników i przestępców, ale jednocześnie pozwala Russellowi realizować kolejne etapy planu. Policjant musi rozpoznać, które żądania są prawdziwe, a które mają tylko odciągać uwagę.