Joker: Folie à Deux (2024)

Arthur Fleck przebywa w szpitalu Arkham i czeka na proces za zabójstwa popełnione przed dwoma laty. Jego prawniczka chce przekonać sąd, że za część czynów odpowiada odrębna osobowość Jokera, lecz sam oskarżony coraz mniej pewnie odnajduje się w tej interpretacji. Codzienność więzienna zmienia się, gdy podczas zajęć muzycznych poznaje Lee Quinzel. Kobieta fascynuje się jego publicznym wizerunkiem, zna szczegóły wcześniejszych wydarzeń i nie ukrywa, że właśnie Joker jest dla niej najbardziej pociągającą częścią Arthura. Między dwojgiem rodzi się relacja, której ważnym językiem stają się piosenki i fantazje sceniczne. Poza murami Arkham proces przyciąga tłumy zwolenników, dziennikarzy i przeciwników oskarżonego. Kolejni świadkowie przypominają wydarzenia z przeszłości, a Arthur stopniowo zaczyna reagować na oczekiwania ludzi, którzy chcą widzieć w nim symbol buntu zamiast człowieka. Lee dodatkowo podsyca przekonanie, że wspólnie mogą stworzyć coś większego niż życie, które każde z nich prowadziło wcześniej. Granica między występem, wyobrażeniem i rzeczywistością staje się coraz mniej wyraźna, a rozprawa sądowa zmusza Arthura do odpowiedzi na pytanie, czy Joker naprawdę jest kimś osobnym, czy tylko rolą, której nie potrafi już udźwignąć. Muzyczne wyobrażenia pozwalają mu na chwilę uciec od celi i sali sądowej, ale jednocześnie pokazują, jak bardzo potrzebuje publiczności gotowej zaakceptować stworzoną przez niego maskę.