Whiplash (2014)

Andrew Neimann rozpoczyna naukę w prestiżowym nowojorskim konserwatorium z jednym celem: chce zostać wybitnym perkusistą jazzowym. Godziny ćwiczeń nie są dla niego obowiązkiem, lecz drogą do miejsca, które w swojej wyobraźni rezerwuje dla największych muzyków. Szansa przychodzi, gdy Terence Fletcher, dyrygent najbardziej cenionego szkolnego zespołu, zaprasza go na próby. Andrew szybko odkrywa jednak, że u Fletchera uznanie trwa najwyżej kilka sekund. Nauczyciel wymaga bezbłędnego tempa, reaguje agresją na pomyłki i bez wahania wykorzystuje upokorzenie jako metodę pracy. Młody perkusista zamiast się wycofać zwiększa wysiłek. Ćwiczy do bólu, walczy o miejsce przy zestawie z innymi studentami i podporządkowuje muzyce kolejne części prywatnego życia. Im bliżej jest wymarzonej pozycji w zespole, tym mniej miejsca zostawia sobie na odpoczynek, relacje czy zwyczajne poczucie bezpieczeństwa. Rywalizacja z innymi perkusistami z czasem schodzi na drugi plan, bo najtrudniejszy pojedynek rozgrywa się między ambicją Andrew a presją Fletchera. Każda próba może przynieść awans albo publiczne poniżenie, a sukces przestaje mieć prostą definicję, gdy cena za doskonałość rośnie szybciej niż muzyczne możliwości ucznia. Andrew coraz częściej mierzy własną wartość jednym kryterium: tym, czy potrafi sprostać wymaganiom człowieka, którego jednocześnie podziwia, boi się i chce pokonać.