Misja Greyhound (2020)

Ernest Krause po latach służby otrzymuje pierwsze dowództwo nad niszczycielem eskortującym aliancki konwój przez północny Atlantyk. Jest rok 1942, a trzydzieści siedem statków z żołnierzami i zaopatrzeniem płynie do Europy przez akwen patrolowany przez niemieckie okręty podwodne. Najtrudniejszy etap zaczyna się wtedy, gdy konwój opuszcza zasięg osłony lotniczej. Przez kolejne dni załogi muszą polegać na sonarze, obserwatorach i decyzjach dowódców, podczas gdy przeciwnik może zaatakować z niemal dowolnego kierunku. Krause nie ma doświadczenia bojowego odpowiadającego randze zadania, ale każda minuta wymaga od niego wyboru między ochroną pojedynczego statku a bezpieczeństwem całej formacji. Brakuje snu, paliwo i amunicja nie są nieograniczone, a niemieckie U-Booty próbują rozbić szyk i wyłapać odłączone jednostki. Kapitan pozostaje na mostku, analizuje meldunki i wydaje rozkazy przy świadomości, że nawet poprawna decyzja może przynieść ofiary. Załoga obserwuje jego zachowanie równie uważnie jak morze, dlatego Krause nie może pozwolić sobie na okazanie niepewności. Kolejne alarmy tworzą nieprzerwany ciąg pościgów, uników i prób przewidzenia ruchów niewidocznego przeciwnika. Celem nie jest spektakularne zwycięstwo, lecz doprowadzenie możliwie największej liczby statków do miejsca, w którym ponownie przejmie je lotnicza osłona aliantów. Każde ocalenie kupuje im tylko kolejne godziny marszu przez ocean, zanim następny kontakt na sonarze zmusi kapitana do nowej kalkulacji.