Ostatni samuraj (2003)

Nathan Algren nosi w sobie wspomnienia wojen, w których uczestniczył jako żołnierz amerykańskiej armii, i coraz częściej próbuje zagłuszać je alkoholem. W latach siedemdziesiątych XIX wieku otrzymuje dobrze płatną propozycję wyjazdu do Japonii. Ma wyszkolić nową armię cesarską w posługiwaniu się zachodnią bronią i nowoczesnej taktyce, ponieważ władze chcą szybko rozprawić się z buntem samurajów sprzeciwiających się gwałtownym reformom. Algren od początku uważa niedoświadczonych rekrutów za nieprzygotowanych do walki, lecz jego ostrzeżenia zostają zignorowane. Pierwsze starcie z ludźmi Katsumoto kończy się dla wojsk cesarskich klęską, a ranny kapitan trafia do niewoli. Zamiast zostać zabity, spędza zimę w górskiej osadzie swoich przeciwników. Początkowa wrogość stopniowo ustępuje obserwacji codziennego życia mieszkańców, treningom z mieczem i rozmowom z Katsumoto, który chce zrozumieć zarówno obcego żołnierza, jak i zmiany zachodzące w kraju. Algren zaczyna dostrzegać, że konflikt nie sprowadza się do prostego podziału na zwolenników i przeciwników postępu. Kiedy wraca możliwość opuszczenia wioski, musi zdecydować, gdzie przebiega granica między wykonaniem kontraktu a lojalnością wobec ludzi, których zdążył poznać. Pobyt w osadzie daje mu przy tym coś, czego nie znalazł po powrocie z wcześniejszych kampanii: rytm codzienności pozwalający po raz pierwszy spokojnie spojrzeć na własne wspomnienia.