Ostatni pojedynek (2021)

Jean de Carrouges wraca z kolejnych wypraw wojennych do czternastowiecznej Francji, gdzie jego pozycja zależy od ziemi, pieniędzy i przychylności możniejszych ludzi. Dawna przyjaźń z Jacquesem Le Gris stopniowo zamienia się w otwartą niechęć, gdy obaj rycerze zaczynają rywalizować o majątek oraz względy hrabiego Pierre'a d'Alençon. Konflikt przestaje być wyłącznie sprawą mężczyzn, kiedy Marguerite de Carrouges oskarża Le Gris o brutalną napaść dokonaną podczas nieobecności męża. Jacques zaprzecza, a w świecie, w którym świadectwo kobiety ma niewielką wagę, Marguerite musi publicznie bronić swojej wersji wydarzeń. Jean traktuje oskarżenie jako sprawę honoru i doprowadza do procesu, który ostatecznie ma zostać rozstrzygnięty w pojedynku sądowym. Zgodnie z ówczesnym przekonaniem zwycięstwo ma wskazać stronę, po której stoi Bóg. Stawka jest jednak większa niż życie dwóch rycerzy: jeśli Jean zginie, jego żona zostanie uznana za krzywoprzysiężczynię i również poniesie śmierć. Te same wydarzenia oglądane są z kilku perspektyw, odsłaniając różnice między tym, co bohaterowie pamiętają, co chcą pamiętać i jak rozumieją własne zachowanie. W centrum pozostaje Marguerite, której prawda zostaje podporządkowana regułom ustanowionym przez mężczyzn. Spór toczy się także o ziemię i reputację, dlatego każdy gest zostaje obciążony znaczeniem społecznym, a sąd bardziej interesuje porządek feudalny niż doświadczenie kobiety stojącej przed nim.