Pies 51 (2025)

Paryż niedalekiej przyszłości został podzielony na trzy strefy odpowiadające pozycji społecznej mieszkańców. Dostęp do poszczególnych części miasta, warunki życia i codzienny nadzór zależą od miejsca zajmowanego w tej hierarchii. Nad systemem czuwa ALMA, sztuczna inteligencja wykorzystywana przez policję do analizy danych, przewidywania zagrożeń i prowadzenia dochodzeń. Porządek zostaje zachwiany, gdy twórca technologii ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Do sprawy przydzieleni zostają Salia Malberg, funkcjonariuszka związana z uprzywilejowaną strefą, oraz Zem Brecht, policjant pracujący w części miasta zamieszkanej przez ludzi o znacznie mniejszych możliwościach. Dzieli ich doświadczenie, podejście do służby i stosunek do systemu, któremu oboje podlegają. Początkowo współpraca sprowadza się głównie do wzajemnej nieufności, lecz kolejne ślady zmuszają ich do wspólnego działania. Śledztwo prowadzi do przeciwników ALMY, ludzi korzystających z jej ochrony oraz osób mających powody, by ukrywać prawdę o sposobie funkcjonowania miasta. Im głębiej Salia i Zem wchodzą w sprawę, tym trudniej oddzielić zwykłe zabójstwo od konfliktu dotyczącego kontroli nad informacją, bezpieczeństwem i podziałem społeczeństwa. W mieście, gdzie algorytm wie o obywatelach więcej niż ich sąsiedzi, tradycyjne metody policyjne okazują się niewystarczające. Partnerzy muszą sprawdzać dane, ale również kwestionować wnioski podsuwane przez system. Każda sprzeczność może być błędem, celową manipulacją albo śladem prowadzącym do osób, które korzystają na utrzymaniu obecnego porządku.