Pokój (2015)

Pięcioletni Jack zna świat ograniczony do czterech ścian, kilku mebli i świetlika w suficie. Od urodzenia mieszka z mamą w zamkniętym pomieszczeniu, nie wiedząc, że poza nim istnieją ulice, miasta i inni ludzie. Joy została porwana kilka lat wcześniej przez mężczyznę, którego chłopiec nazywa Starym Nickiem. To on kontroluje ich codzienność, dostarcza jedzenie i pilnuje, by nie mieli żadnego kontaktu z otoczeniem. Matka przez lata chroni syna przed prawdą, tworząc dla niego bezpieczną wersję rzeczywistości, jednak z czasem rozumie, że dalsze życie w niewoli staje się coraz bardziej niebezpieczne. Zaczyna więc przygotowywać Jacka na wiadomość, która burzy wszystko, w co dotąd wierzył. Chłopiec musi zaakceptować istnienie świata za drzwiami i odegrać najtrudniejszą rolę w ryzykownym planie ucieczki. Odzyskanie wolności nie kończy jednak ich problemów. Dla Jacka zwyczajne miejsca, ludzie i przestrzeń okazują się czymś całkowicie obcym, a Joy mierzy się z konsekwencjami wieloletniego uwięzienia. Oboje próbują nauczyć się życia poza miejscem, które przez pięć lat było dla chłopca całym wszechświatem. Codzienność po drugiej stronie drzwi okazuje się równie wymagająca emocjonalnie jak wcześniejsza izolacja, bo matka i syn muszą na nowo określić, czym są bezpieczeństwo, bliskość i zwyczajna swoboda.