Prawo Bronxu (1993)

Dziewięcioletni Calogero dorasta w robotniczej części Bronksu na początku lat 60. Jego ojciec Lorenzo, kierowca autobusu, wierzy w uczciwą pracę i stara się trzymać rodzinę z dala od miejscowej mafii. Chłopiec jest jednak zafascynowany Sonnym, charyzmatycznym gangsterem, którego ludzie kontrolują okoliczne ulice. Gdy Calogero przypadkiem widzi zabójstwo dokonane przez Sonny'ego i podczas przesłuchania nie wskazuje sprawcy, między nimi rodzi się nietypowa więź. Gangster zaczyna traktować chłopca jak protegowanego, uczy go własnych zasad lojalności i pokazuje świat pieniędzy, respektu oraz siły. Lorenzo widzi w tej relacji zagrożenie i próbuje przekonać syna, że łatwy podziw otoczenia nie zastępuje charakteru. Z biegiem lat Calogero coraz mocniej znajduje się pomiędzy wpływem dwóch dorosłych mężczyzn, z których każdy proponuje mu inną definicję tego, jak powinien żyć. Sytuację komplikuje jego uczucie do Jane, czarnoskórej dziewczyny z sąsiedztwa, w czasie gdy napięcia rasowe dzielą lokalną społeczność. Dorastający chłopak musi nauczyć się odróżniać własne decyzje od oczekiwań grupy, zanim lojalność wobec kolegów i fascynacja przemocą wciągną go w wydarzenia, których konsekwencji nie da się łatwo cofnąć. Najtrudniejsze okazuje się to, że Sonny nie pasuje do prostego obrazu złego mentora: potrafi chronić Calogera i udzielać mu rozsądnych rad, a jednocześnie pozostaje człowiekiem budującym pozycję na strachu i przemocy.