Szpieg, który mnie kochał (1977)

Gdy brytyjski i radziecki okręt podwodny z głowicami nuklearnymi znikają bez śladu, oba mocarstwa zaczynają podejrzewać, że ktoś przejął technologię pozwalającą śledzić jednostki pod wodą. James Bond dociera do Egiptu, gdzie ma zostać sprzedany mikrofilm zawierający plany systemu. Na miejscu spotyka major Anyę Amasovą, agentkę KGB działającą pod kryptonimem XXX. Początkowo każde z nich pracuje na własny rachunek, lecz Londyn i Moskwa szybko dochodzą do wniosku, że zagrożenie wymaga współpracy. Trop prowadzi do Karla Stromberga, bogatego armatora i naukowca żyjącego w podwodnym kompleksie Atlantis. Bond i Amasova próbują ustalić, jaki związek ma jego ogromny tankowiec Liparus z zaginięciami okrętów. Ich śladem podąża Buźka, niemal niemożliwy do powstrzymania zabójca wyróżniający się metalowymi zębami. Śledztwo przenosi się z Kairu na Sardynię, a wzajemna nieufność agentów stopniowo ustępuje skutecznej współpracy. Problem komplikuje osobista sprawa Anyi związana z jedną z wcześniejszych misji Bonda. Najważniejsze pozostaje jednak odkrycie celu Stromberga, którego plany nie kończą się na kradzieży broni. Zaginione jednostki są elementem operacji mogącej sprowokować konflikt nuklearny na globalną skalę. Agentka KGB nie jest jedynie partnerką przydzieloną przez przełożonych. Jest równie dobrze wyszkolona jak Bond, zna wartość zdobywanych informacji i nie zamierza ustępować mu pierwszeństwa. Ich wspólna misja opiera się więc na kruchym porozumieniu dwóch służb pozostających politycznymi rywalami.